De verdwijning van Anneke Beekman en Rebecca Meljado, Witboek

verder maar over zwijgt. Evenals over de r.k. doop van Anneke Beekman in 1949, toen allerminst mocht worden aangenomen, dat haar r.k. Opvoeding verzekerd was, aangezien zij onder Joodse voogdij stond.

De redactie van het „Nederlands Juristenblad" heeft onlangs in een voortrelielijk, ook door ons vermeld artikel de mogelijkheid geopperd, dat ter wille van het kind wellicht legalisering van de bestaande toestand kon worden overwogen. Natuurlijk heeft de redactie van dat blad hiermee niet vooruit willen lopen op de resultaten van een onderzoek. Voorshands was het als een theoretische mogelijkheid geopperd.

De vraag rijst intussen, hoever men daarmee zou kunnen gaan. Er vallen meer rechterlijke beslissingen in burgerlijke kinderzaken, waarin een teleurgestelde partij achterblijft. Moet men nu maar met een beroep op het belang van het kind de illegale en strafbare handelingen, gepleegd ter ontkoming aan die uitspraak, sanctioneren? Het spreekt wel vanzelf, dat alleen bij zeer hoge uitzondering zo iets zou mogen gebeuren. En dan zal in elk geval het meisje toch eerst te voorschijn moeten komen.

Men is nu aan het nasporen, wat er in de jaren van verborgen houden allemaal is gebeurd. De r.k. pers kan het onaangenaam vinden, dat de r.k. geestelijkheid er bij wordt betrokken, maar vooral nu blijkt, dat niet alleen particuliere r.k. maar ook r.k. kerkelijke instellingen hebben meegewerkt aan het verborgen houden, kan dat toch niet verwonderen.

Om nu nog even terug te komen op de vondst van „De Gelderlander" (overigens door de pleegmoeder al veel eerder gedaan), dat Anneke Beekman niet onttrokken wordt, maar zichzelf onttrekt; het blad meent dat een kind zich volgens de moraal onder omstandigheden aan een rechterlijke uitspraak mag onttrekken, zoals een journalist zich aan zijn wettelijke plicht om in een rechtszaak te getuigen mag onttrekken. Dat lijkt een nieuwe vondst. Maar de vergelijking raakt kant noch wal, omdat deze zaken allerminst parallel lopen. Waar is het algemeen belang, dat het kind dient door van huis weg te lopen? Bovendien pleegt het kind door weg te lopen geen strafbaar feit. Wij vinden dat „De Gelderlander" zich in rare bochten wringt. Men moet het kind van dertien jaar nu maar de eigen keus laten volgen, zegt het blad. Waar gaan we dan heen? Een weggelopen kind wordt opgespoord. Als men dat wil

95