Levensgang, eerste deel

¹7¹

— Zal 'k verrekke Levie, asje me nie 'n paar nuutene sroene mag géwe!... wat ik me doodgeloope heb gistert, om'm 't laatste kwartje op te krijre... bij die gele melak... ')

— Daarvoor bin je makelaar! — viel Bresserin, — voorwat deug je anders?... dach je soms dat ik jou aanbod maar aan-swaajdraaj kan anneme?... Zéker om je mooi gezich!

— Déuge!... déuge!... nogg!... wat-e chmoesies ²) allemaal!... veur wie loop ik me dood, om'r de laaste chpie uit te haale ?... nee móói is 't... mijnentwege ja!... Zal'k daar dóód staan blij we meneer Lozij, as u mot hoore!... Je winkt!... veurwat wink je nou!... ja, 't is daar-è geheim!... ik noem geen naame!... Mot u hoore... Daar krijg 'k me eergistert bod,... twéé guldes te min, en ik de man nageloope als é hond, om as Levie me de trap hét wille afgooie omtrent, toe 'k 'm 't bod bin gekomme brenge!... 'k Bin bij de man tien keere angeloope !... als hooger è stooter, nóg è stooter, toe weer 'n hallewe stuiwer, affijn om kort-te-gaan, 'k krijg 'm óp de twee volle guldes... enne... en veur die héele massematte loop 'k me al drie dage me beene-uit me gat uit... van Lévie è sjnauw, van hém è sjnauw... Noh zou u toch wonder-wat denke as hoe 'k er an ver-die-ien!... è mekajiem ®) nie ?... raaie u-es,.. è dikke

vètte nefiége!____ Hoe 'k goed en wel met 't bod bin angekomme,

zeg Levie an me; va-mijn geen precente.... motje mit hém maar uit vrije!... Wat zeg u me van zoo'è geitz?... zal ik verèkke wat ik verdienth heef... è krümmel e-makke!.. ⁴) Wéér winkt-ie van nee!... Bij jou kops gezond as 'k de waarheid zeg!... Meneer Lozij, emmes ⁵) hoort u!

— Jij vloekt altijd van je af!... vloek bij je eige kop! — zei Bresser nijdig, en bang-bijgeloovig 'n beetje voor die soort vloeken.

—• Nóh, maanchene, mijn kop dan!.. . óok me-zorg, kompt'r op-pan!... hij hét niegich. ⁶)

— Jij wil! ... jij wil! . . . herhaalde Bresser krijscherig boven 't muziek-lawaai uit, overschreeuwd weer door Sak.

— Wat hebbe-ze-ne kakkie, è bereddering, die juweliers van daag-des-daags!... en dammot-je ze gekenne hebbe hoe ik !.. . a-ddenom ! .. . gazzerhoor an gazzerhoor ⁷).

— Jij wil! .. . jij wil de ! .. . boorde Bresser weer erdoorheen, maar Sak had zich met z'n achterste naar 'm toe gedraaid, en, schor-schreeuwend tot Lozij, overstemmend bijna wilde gil-kreten van schaterende papegaaien en 't golvende piano gebons, vroeg ie:

— Hoe lang geléje is de Kaap nouh, meneer Lozij?

— Dat ie begonne is ?. .. Laat ereis zien... 'n dikke achttien jaar.

— Weetje wat jij wil? — giftte Bresser, Sak woest bij z'n arm