De Jordaan

450

— Auw!.... klaarde het in het strakke, moede hoofdje van Mientje.

— Enne.... dèn,.... wurt de échte.... beschuldigd! .... enne.... se a&ge foader.... begraèpie?.... seit.... seit.... jèi hep 't gedoan.... fuylik....

jei____ jèi.... ik hep 't . . . . mit m' adge auge

gesien!....

— Enne,.... vroeg nu weer Mientje, brandendnieuwsgierig naar het einde, en toch verlangend alles uitgelegd te krijgen,.... je hep geseit dèt tie .... ont-haufd mot wurre!____

— Och!.... stil tug maad .... je bin .... je hep,.... och, stil tug!.... dèt komp nog....

— Auw!.... deed Mientje weer, gerustgesteld dat hij tóch onthoofd zou worden.

— Begraèpie? .... die dief hep sau'n faan preifele-mint.... enne.... sau'n gemeine fieselemie.... die sleipt in se pertoalighaad 't heile sauitje feur de pelisie!.. wént hèi is de échte!____

— Echte? falsche?.... vroeg Mien, wie het weer warrelde.

— Netuurelik____ de échte .... kerier .... hep ....

hep gestaule.... Och nei!____ hè kind!.... je moak

maan goar in de wèr;.... ikke bedoel..!., hei is de

echte dief.... begraèpie?____dèt is de fèlsche kerier ....

en die echte kerier.... hei hep'r .... is t'r.... heit t'r niè .... gestaule____

Lien wachtte even, zette plots angstoogen en zei heel in de laagte:

— Toe most de daudstrèf aufer saan uytgesprauke....

De wind begon weer het plaatsdeurtje te bombardeeren. Mientje keek heel benauwd om zich heen.

Ook Lien rilde van griezeligheid.

— Haur je wèt?.... vroeg ze met halve stem.

— Roep moeder?____