De Jordaan

404

Zijn stemmetje, hoog, hinnikte van zacht, ironisch plezier. Zijn mond kauwde rustig tabak en de krakerige lachjes dempten zijn stem. —

— Suyferhaad.....mijmerde hij nog na, heelemaal

ingezonken het hoofd op den stok, voor zichzelf weg-sprekend. —

— Haan Wurmesteiker hebbe se ferleije weik leifes-graut 'n Onse liefe Heire.... an 't kruys.... op se

borst geprik____getèteëird .... Uch_____ dèt goat tug

sau fuyl, hè? .... Se hebbe 't maan auk wille doen.... moar ikke hep lieferst Onse liefe Hier in me hért.... as op tne borst.... Wèt sau 't? —

Een oude, beverige, gele hand tastte nerveus naar de keel en woelde het turksch-gekleurde doekje van oud purper en vervuild goudweefsel los, alsof hij beklemming voelde onder het praten.

— Woar huys je op heide? .... vroeg Neel, beduusd om zijn kalmte!

— Goar gein kloage____reiken moar fèn nul.... Ik

hep me sloapkoamer op de Kaasersgrècht.... Gunter____ hebbe ...... me ____ de jonges f'rjoagd____

Moar.... nou helpt.... maèn 'n pienter fintje....

's Nèchts.... legge we in ein.... schuyt____ Dèn

springt hèi eirst fèn wèl____en trekt 't a,ufe fèl bèi____

Dèn seittie.... seittie____ nou.... seile we feur 't

aufe felletje.... 'n sècht plènkie uytsoeke.... as hèi d'r dèn auk 'n hoekie fen hebbe mèg....

— Minsekinder, foader Huyb .... hoe hou je 't uyt!...

jammerde Neel____ Sau'n slokdèrm bin ikke tug auk

nie .... moar sau'n allegoartje ....

— Tjoa moeder____ Noatje fèn de Dèm wil....

maän nie as gelènt.... Onze liefe Heir most me moar

opneime____ ik blaaf sau lèngest bei me sneitje

draug .... mit 'n keisie....

— Je kraagt de seinuwrimmetiek.... 't trekt