Levensgang, tweede deel

82

— Hou maör je rotsmoel! — krijschte Lemminga driftiger terug, — ik mot d'r niks vaèn hebbe! — 'n groot bevèld leverbrok tusschen tanden uitscheurend, onder voorzichtige uitkwijling van z'n keesje op tangpunt, met andere hand happend in druip-azijnig augurkzuur.

Door ging 't googemertje, of ie z'n kwaadheid niet merkte, kennend Lemminga's vloekdrift:

— Voor vhijftie shènte!... ê klok van zestig ghulde!... ik neem 'm, as ie velooht is, op slag therug teuge zes ghulde!... wie 'm trek...

— Hé Piet, haal water? — schorde 'n slijper tot 'n potjongen, die z'n handen vol had met vegen, — hier!.. . schoon water!

't Joodje, luchtig, vroolijkte voort:

— Wie 'm trék die trék 'm!

— Je moer op 'n hort!.. . luisege gladjaès!. .. leg nie te .. .

— Is 't dan nie waar ?!... wie 'm trék die trék 'm! — schreeuwde dóór 't googemertje, kleintjes-luchtig naar beneden kijkend.

— Hei je de lootjes klaör? — gromde Lemminga, half overwonnen.

■— En wat klaar!. .. as ü ze zeg as ze neme zalle! . .. wat ze

threkke. . .

— Hou je smoel, vinerische pesstraól, maör laó maör es sien waèt 't is fr 'n rotboel!

't Googemertje was bij 't trapdoorloopje naar 'm toegegaan. Op de brug werd ie bijna omver gekieperd door loopjongens, die met waterbakken, in hosvaart plassen uitglibberend over grond, kwamen aanzetten. Naast Lemminga's molen klonk woede-geschor van 'n paar kerels, die geraakt waren door 'n paar koperen steeltjes van doppen.

— De pést in se poote van wie 't vedaan kompt! ... maar ik seg jelui veruit: — schei d'r uiht mi gooie!.. . want 'k laa krijt hale! .. .

Lemminga had z'n tangen weer omgelegd en was, nadat ie 't coupe-stel onder z'n arm, van alle kanten onderzocht had, molen voor molen aan 't lootjes opdringen gegaan vloekend iedereen die 'm afwees, tot ie eindelijk, moe en vervelend, vijftien die overschoten, voor zich hield, 't Googemertje, dat de grootste portie voor Lemminga gelaten had, was aan den overkant ook uitverkocht

— De kankerkoors! — gilde de slijper weer, die 't eerst koperen steeltjes naar z'n kop en schijf voelde gooien, — ik lao beskwie

haole!... wach maör!____as 'k 'r maör deurheen bin!.. me werk!...

gods-kristes ik sal jelie 't inpepere!...

Handig wipte 't koopmannetje in z'n zijden petje nieuw troepje dichtgevouwen lootjes, 't zelfde aantal nummers, waarvan ie op een met dikke letters ״prijs״ had geschreven. Lemminga mocht schudden en zelf de rij langs gaan. — Onder de lootjeskoopers was spanning, onder 't werk door; verhit op spekulatiedingen spitsten ze zich 'r al op, wie met vijftien cent de gelukkige zou zijn.

— Die hoek nie uit!... eers hier! — schreeuwde een die zag dat Lemminga aan den rechterkant begon.

— Krijg 'n rolling! — woedde Lemminga.