ARON LAQUNA 181
Mevr. P a r e i r a (koud). Ze zit beneden te huilen. — De dokter zegt: 't kan in 'n paar uur éfgeloopen zijn!
B a r u c h (zijn oogen naar den hemel slaand). Almachtige God... wat 'n straf... wdt 'n strif!... O-o-ó ... niks Aroon zeggen nog... niks, niks! — Roep 'r hier... roep 'r hier!... (Lisa af).
B a r u c h (verslagen in een stoel zittend, huilend).
M'n Baruchie... m'n éngel!... God straft me zwaar!
Mevr. P a r e i r a. Wie had dit nou kenne denke... Attordide ben ik 'rvan!
N a t h a n (strak;komtnaastBaruchstaan, met zijn hand op diens schouder). Als Aroon komt... en hij ziet jullie zóó...
Baruch (zijn oogen afvegend, kreunend, ontzet).
Ja, ja-ja... 't is waar. — God-in-de-hemel... wat 'n straf!
EEN-EN-TWINTIGSTE TOONEEL.
Lisa komt op met Lea. Achter haar, Judith en Raph, gaan staan spreken met Lisa. Lea is nog geheel gekleed met hoed en mantel.
Lea.
Meneer Laguna... u wéét 't hé ?... (barst in snikken uit).