Aron Laguna

180 ARON LAGUNA

Lisa (aandringend). Tóch mag je 'r niet wegsturen noü ...

A r o n [dreigend). Móéder... zég me de waarheid!... Is 'r iets met Baruchje?

Lisa (schrikt en stottert). Nee... nee ... waarachtig niet kind ... waarachtig niet!

A r o n (heftig). Dan moét 'k eerst weten waarvoor 't is. — Roep u hiir binnen en vraag 't — dan ga ik even weg. (Aron gejaagd af).

Lisa (huilend naar Baruch). Baruch ... min ... Baruch!...

Mevr. P a r e i r a. Ze heeft me dóódschrikke gemaakt, die vrouw!... 'n Overhoopte!

Baruch (fluisterend). Maar wat is 'r dan?

Lisa (huilend). Stil... stil!... 't... 't... loopt af met Baruchie!!

Baruch, (tegen de tafel opwankelend, met zijn hand aan het hart). Godallemachtig!... Lies... wit?... Tóch met Baruchie... zóó érg ?... (smeekend). Nee-néé... zeg Aroon niks... (vreeselijk beverig van stem). Godallemachtig wat 'n slag!... Stil... stil!... zeg m'n jonge niks... hij besterft 't... zeg'm niks kindere!