Aron Laguna

166 ARON LAGUNA

Baruch.

Stil jonge... goed... goéd dan, stil maar. (een pauze). Nou ben ik bang...

A r o n.

Waarvoor ?

Baruch.

Dat ik niet meer kan vragen wat 'k wil. A r o n.

En ik zei u, vrijuit te spreken?

Baruch.

En als ik 'n wóórd rep van Baruchie ... (buiten klinkt plotseling een vreeselijk hoera-lawaai)... Hoor je dat rumoer?

A r o n (plots stralend).

Ja vader!

Baruch (innig-kinderlijk).

Mig ik nou tóch vragen?... God-god... ik mot zoo taste bij jou... zoo... doodvoorzichtig taste!

A r o n.

Spreek. . spréék vader... spréék toch! Baruch (grijpt Aron's hand).

Heb je... geen... zielsverdriet jonge van... van... Lea?

A r o n (snikt onderdrukt. Een stilte).

Daar wil ik niet van hooren!