Aron Laguna

162 ARON LAGUNA

A r o n.

Onbewust dan toch vader.

Baruch.

Misschien. — Maar 't is een houvdst. — Al wat je overkomt... 't is érgens goed voor.

A r o n.

Er is iets verzoenends in vader, maar... toch niét voor mij.

Baruch.

En tóch hdndel je er naar. — Zie je, jij bent zoo rijp van geest...

A r o n.

Spreek u uit vader.

Baruch (glimlachend). Ik me uitspreken? — Maar beste jonge... dat wou ik jou juist vragen. — Spréék met je vader — ik hou van jou zoovéél als,... als misschien van géén van al mijn kinderen.

A r o n. Ddt moet u niet zeggen.

Baruch.

Tóch is het zoo.

A r o n.

U zult Jacques béter gaan beoordeelen. Baruch.

Wat zal 'k je zeggen?... Die... zijn óógen zien troebel... zijn nooit te verzadigen! — Die heeft geen vrede met de wereld, omdat de wereld geen vrede met hém heeft.