Aron Laguna

ARON LAQUNA 157

C o 11 y (spreekt kermend).

Och meneer... ik kän 'm niet meer loslate — ik kan ... kän niet meer! (snikt en stampt op den grond), 'k Ben an 'm verslaafd! — Drie jaar heeft ie me van me familie afgehouwe. — Niet naar 't oogewit van 'n ändere man mocht 'k zien. — Ik moest alleen — alléén voor hém zijn. — Hij heeft me uitgepüt — hij heeft me afgebeuld! — Van de ééne dolle zwelgpartij smeet ie me in de andere. — Geradbraakt heeft ie me jonge lichaam!

Jacques.

Je hebt gelijk Colly ... ik zie 't nu zélf — maar of je wél of niét vloekt — wél of niét schandaal maakt... ik kom nóóit meer bij je — ik kän niet meer — ik houd van m'n meisje!

Colly.

Dat liég je — datzélfde heb je mij tienmaal op 'n dag gezegd!

Lisa.

Laat ze nou gään Aroon... laat ze nou gään — als Baruch komt!...

Mevr. P a r e i r a.

En Rosetje!

Colly (op wild-nerveuzen toon). Ja-jä, ik gä mensche! Hahahaha!... (naar Jacques, met overspannen-sarcastischen overgang). Nee manneke... tóch ben 'k niet kapot! Frissche morge! — Dacht je dat 'k kapót was ? — Ha-ha