Aron Laguna

120 ARON LAGUNA

Jacques.

Beste kerel... vrääg je dafnog? — Heb je 't dan niet gezien ? — Roset... Roset heeft me heelemaal veranderd — ze houdt van me! — Begrijp jij 't, van zoo'n prolurk — zoo'n trotsche waanwijze slappeling? — En fk ben dol, dól op häär! — Nee jongen, ik wist niet dat zóó iets bestaan kan. — Nü lééf ik pas,... in één bedwelming! — Ik heb een sensatie of... of alles naar meidoorn ruikt! — God-god!... ik... ik... 'k heb lust in älles — ik voél voor alles!... Ik... ik... zou alles gelukkig willen zien!

A r o n (een weinig bitter). Wat verlang je méér?

Jacques.

En tóch word ik gék van angst! — Die meid, dat model... nu ze 't weet — en zij me gezien heeft met Roset...

Aron.

Da's beroerd.

Jacques. Nou is ze niet te houên!

Aron. Te voorzien geweest.

Jacques.

En nou ben ik gék van angst — voor vader.. — voor Roset!

Aron (omzichtig). Houdt... die ändere... nog van je?