Literatuur en kunst

I 70 FRAGMENTARISCHE KRITIEK.

longtemps dans les mains de tout le monde."

Zoo zijn er nog een troep scheldvossen staart-gewijs aaneen te binden en voort te jagen.

En zooveel bewonderaars er échter, die fakkels willen ontsteken!

Neem den luidruchtigsten, Voltaire, en hoor Diderot en Rousseau en Montesquieu en Sevigné en Vauvenargues.

Zie, hoe Voltaire 't „schreeuwend onrecht" noemt, van Montaigne te beweren, dat hij alleen de klassieken heeft gekommenteerd. Zie hoe Juste-Lipse hem plaatst: au dessus des sages de 1'antiquité.

Door drie eeuwen heen had hij groote bewonderaars onder de grooten. En Louandre zelf, die z'n scheldvossen en staartbinders op 'n rijtje plaatst, belooft hem zonder aarzelen de absolute onsterfelijkheid, wat nog 'n nuance hooger is dan de „gewone" onsterfelijkheid.

We hebben natuurlijk niets aan 't gekakel dezer hooge en lage literatuur-heeren.

We toonen alleen even de blauwe plekken en gewagen van de zoete geur-zalfjes op den rug van den onsterfelijke.

Door d'eeuwen heen is hij beklapt, gestooten, is hij weggetrapt en weer uit de diepte gesleurd; en Montaigne zelf blijft even leuk moppen tappen