Literatuur en kunst

I 70 FRAGMENTARISCHE KRITIEK.

'n vuurtoren hoog boven de dwergmenschen en schrijvertjes uit.

Alleen verbrandde hij z'n seinlicht te dikwijls op den klaren dag .... om z'n nachtslaap er niet bij in te schieten!

Als ik zeg, dat hij de belichaming van het gezond verstand was, dan bedoel ik daar niet mee, het platte, nuchter-hatelijke en berekend gezond verstand, dat den bourgeois zoo lief is, maar dan bedoel ik alleen het sterk origineel vermogen van zelf-denken zonder stutsels en schijngeleerdheid.

Montaigne was het type van zelfstudie in z'n akademische studie.

Montaigne was een origineel en zat vol prachtige opmerkingen en levenservaringen.

Neem ieder zijner lettergreepklanken, zijner woorden en zinnen, en ge merkt overal dat kerngezond voelende en denkende, dat eigene en ori-gineele. Zelfs in zijn oppervlakkigst geschrijf is zijn ondiepzinnigheid nog typisch-oorspronkelijk.

Het schemert niet om zijn taal, en er is geen geheimzinnig leven in z'n woord. Hij is niet kinderlijk poëtisch als een Oud-Ariër, en toch werken zijn gedachten soms als een soma-drank op de Verbeelding.

't Geeft 'n heel typische gewaarwording, 'n