Simson de Godgewijde

348°

over het aardoppervlak voortwoekerende mensheid, in symbolise betekenis alle andere figuren te boven, met zijn afsplitsing: de reeds knagende zelfkritiek, de zelfwaarneming, de Zelfbewustwording, die langzaamaan ons bevrijden zal: Ruba.

Ziehier dan de grootse en vorstelike symboliek van dit boekwerk. De Oude Waereld: de Mens als de instinctgedre-vene, waanzinnige, die zijn goden en duivelen schept, machtsdronken tyran, onwetens voortgestuwd door hete begeerte naar dominatie en lijflik bezit, daadwerkelik dan wel symbolies, zich verbizonderend in de talrijke gestalten in hun nu tragise, dan demonise, dan lieflike belichting, vrij zich uitlevende, heftig stormende, woest lijdende en immer waan-verblind rondtastende, om weer tot machtige eenheid zichzelf te worden in die centrale groots-symbolise figuur Xerxes, de Mens met zijn psychies complement: Ruba den Mediër.

De betekenis van deze boeken reikt tot buiten het zuiver-literaire. Want in dit werk komt de moderne mens tot zelfbezinning, erkent hij zijn eigen instinct-gedrevenheid en de ongoddelikheid van zijn koortsige visioenen, zijn goden en duivelen. In deze Oude Waereld ligt het heden voor ons open, openbaart zich de moderne mens in zijn vol psychise onbewustheid.

De Oude Waereld staat daar als het machtigste scheppingswerk, dat uit de woeling van onzen weifelenden, verbijsterd zoekenden tijd is opgedoken: het is de vormwording van de nog slechts door weinigen gewaargeworden wezenlikheid van dit tijdperk: het groeiend besef van de geestelike evolutionaire continuiteit der mensheid, het besef van eigen, onbewust wezen, van eigen zwakheid en kracht, eigen waan en eigen verblinding. En zo durf ik zonder aarzeling, ook om de vorstelike pracht van woord en taal en verbeelding, maar bovenal om de hoge symbolise en groot-menselike waarde, Querido's arbeid een der grootste scheppingen noemen, die de wereldliteratuur kent....

6 -

׳־y