Simson de Godgewijde

272°

die op hem neerfladderde... een vogel die zijn oogen woest poogde uit te pikken ...

De hoofdman stootte zijn speer de lucht in en riep:

— Hoort mannen ... hoort!...

Godolam wenkte en in een suizend geruisch stootten nu alle officieren en onderaanvoerders, hun werp-speren de lucht in.

Gelijk een vlam, zoo blonk het koperen schubben-pantcier van den reuzigen hoofdman uit Jamniël. Met een woesten ruk greep hij zijn goudblinkenden lendengordel vast. De dol-dreigende oogen sperden en stentorisch daverde zijn stem:

— Hoort mannen ... hoort... opdat gij wete wie en wat uw afgrijselijke vijand, de schutse van Israël, is;... opdat gij niet vreest wanneer hij nadert, Simson, de harige, de onruststoker met het booze oog ... Want hij is met onzienlijke machten bedeeld. Hij is bezweerder en bezworene, maar zelf is hij krachteloos en gekweld van hevige pijnen!... Spreek verder Godolam ... vertel!...

Godolam met het aangezicht naar den veldheer, hief de handen-met-assyrisch-schild hoogóp, boog diep neer en keerde zich dan snel weer tot de mannen. Telkens herschetterden oorlogs-trompetten van hellingen en hoogten, achterna gehaald door een vreese-lijken gil van bazuinen die één oogenblik alle krijgers doorsidderde en angstig deed opkijken naar het woeste gebergte en naar het verre uitspansel.

In schrik en huiver sprak Godolam voort: