Geschreven Portretten

145

koud opwond als alle romantikers-schrijfkoeien, lijkt soms iets minder lasterlijk en schunnig. Maar slechts éven. Want wat voor grootste concepties joegen die werknachten niet door zijn hoofd ? — Een pleister van Napoleon kijkt hem vlak op de handen. Hij arbeidt graag onder diens heerschers-oogen, hij zélf schepper van en heerscher over ontzaggelijke stof. — Schreef hij zelf niet: ״ Achever par la plume ce qu'il a commencé par 1 epée!" —

Dr. Cabanès in zijn pas verschenen boek „ Balzac ignoré" wijdt een afzonderlijk hoofdstuk aan de befaamde megalomanie van Balzac. ״L'orgueil de Balzac était immense", zegt hij droogjes. We voelen het, nè. zoo'n motto, gelijkelijk werkrooster. — Toch zijn al de opgesomde staaltjes van grootheids-waanzinnigheid in dit boek, waaronder ook dit Napoleon-woord, goedkoop lakwerk voor de psychologische critiek. Toen Balzac zich zoo uitte, het album verklaart het ons, leefde hij in zijn overmoedigheids-tijdperk; in de jaren 1830—1835. Overduizeld door succes lijkt hij bij wijle de grofste en plompste branie. De mooie vrouwen

qu'il comptait ecrire n'etait qu'une preparation a d'autres ouvrages pareillement gen£rateurs. Aussi, l'on peut dire de sa vie ce qu'il disait lui-meme de chacun de ses ouvrages, qu'elle n'a ete que la preface de sa vie. II s'est endormi sur les marches du portique". —

10