De Jordaan, Manus Peet

361

dat dood-onverschillige? Kon hij ook zoo stout knokken en tegelijk de mooiste vrouwen zoo dartel plagen met spot en tartende liefde-ironie? Had eigenlijk met iedere knappe kerel recht op Corry; recht om op deze heerlijke meid verliefd te worden, wanneer hij haar zelfs'maar^één keer had gezien? Wou hij nou al, omdat hij haar begeerde, Corry's heele wezen monopoliseeren? Wat een jammerlijke, zelfzuchtige ellendeling bleek hij toch! Hij stumperd, leelijkerd, gedrocht, verliefd op een ״eeuwig-mooie" meid, op een niesse dat hem eigenlijk nauw merkte. Maar hij tegelijk fel-afgunstig op den kerel om wien zij wél gaf. Was er ooit schijnheiliger comedie op de wereld afgespeeld? In al zijn woede, smart en onzekerheid besefte Manus dit: dat Karei tegenover Corry volop mocht doén, en hij volop mocht toekijken.

Manus smoorde heel zijn eigen liefde-drang en jaloezie, nu hij Corry uit de spheer van zijn alle werkelijkheid-ontzinkend peinzen weer lichamelijk voor zich zag zitten, onder het lampje, ellendig ingebukt en met een bange verlatenheid in de starende, lijdende oogen, droef als van iemand die in eenzaamheid heel lang gehuild heeft. Al haar schalkschheid, haar trots en haar uitdaging was zij kwijt. Manus wou niets meer voor zichzelf ontraadselen in Corry's verwarde hunkeren-naar-Karel. Want nog nooit had hem juist zijn liefde en zijn deernis voor de meid zoo teeder, zoo hevig-wrang, smartelijk-Zoet gegrepen en geklemd als nu juist, op dit moment van haar stil, nog ongebiecht leed. Het kon hem niet meer schelen of hijzelf kapot lei van binnen. Hij hiette maar een makke Bochel. Waterverf! Doch de meid, de meid was pas groengemaaid; had hulp en raad noodig. Pöferblomme! Bij hem bleef er niets, niets dan dras om in te wroeten; hij, misschot, was „foetu", zooals hij den Champagne-Baron, den verloopeling, altijd had hooren zeggen in de „Empire", wanneer die malle proppenschieter door zijn nikker dronken weggedragen werd.

Manus wou zichzelf heelemaal vergeten. Wat deerde hem één muggesteek meer of minder? Met zijn gestel van een pens-