De Jordaan, Manus Peet

m

Manus zweeg. Het duizelde in hem! Nu zei de tuchteloozé jongen het zelf, zonder dat hij iets gevraagd had. Er sprong plots een wilde blijdschap en een woest geluk in Manus óp. Zijn nijpende beklemming door al wat hij had gelezen de laatste maanden, scheen inéén van hem af te vallen. Corry had het gevraagd... Corry, Corry, Corry! Twee piraatjes stopte hij Dirkje tegelijk in de hand. De blauwe oogopslag van den Jor-daanschalk werd één stille verbazing. Aume Bochel was weer aume Bochel. Nou kreeg hij straks snoeicenten ook; dat is halfvast; moest hij weer van de Stroomarkt voor hem meebrengen echte Beerenburgerkruiden, uit dat hammetje, waar dat malle wapentje op stond van ״Fenesie", die gouden leeuw met zijn bestoken bakkes ... precies die knoloog Kees de Hoei uit de Willembeis.

II.

De avonturen van rooverhoofdman Bromtol in den Far West van den Amsterdamschen Jordaan en omstreken.

Buffalo Bill Junior zonder Indianen.

Manus leek uit zijn smartelijke somberheid opgedoken. Zijn stem klonk weer jolig en toch schertsend-sarcastisch. Zacht plots neuriede de Bochel:

Sing dan Paljassoo! Maak de deur dicht Want 't tocht soo!

Dirkje lachte, keek óm naar het opengegooide „trapgat" en smakte het toe met zijn klompen.

Peet's ebbenhoutglanzige pijp begon opnieuw te wolken en zijn linkeroog kneep diep saam. Nu lokte hij ook bij den jongen, verhaaltjes uit van zijn straatschooier-streekjes.

Bad-Aap luisterde met een ziltig en geprikkeld vergenoegen. Manus hield toch bar-en-bar van dat brutale roof zwervertje met de heerlijke oogen, omdat het zooveel had van Corry, van

Hammetje: huisje. — Fenesie: Venetië. ~ Knoloog: scheele—Beis: straat.