De Jordaan, Manus Peet

145

een komieke bezemventer, die al zijn peperneuten in de put liet liggen. Bom... kijk ereis op dat tafeltje ... aldegaar pampier mit rooje inkt en blauwe inkt. As arme schobber zijnde wat al te rejaal. Selle me effe meppe. De rooje deur de blauwe heen-droppele? Fijn! Wacht, hij zou effetjes de hik krijge... dan zou aume Bochel wel opknijse. Tjonge-tjonge, wat kon die flikflooier toch fijn febere. Kreeg-ie nog maar eens zoo'n gekloft safiaantje van de dolt. Hè... .aume Bochel seit nou nog niks. Gekke perade! Gommenikkie wa stil. Hou je luikies Punt. Selle me... wacht, nou leit daar 't kerkhoffie en daar de Schinkel. Loeke... kijk, daar sat er 'n vogeltje op 'n dooje tak te wiegele. Fijn. Nou wou hij ook wel zoo'n ukkepukkig vogeltje worde en ook zoo wiegele, fijn... zoo bove alles skommele ... heen en weer op 'n gekloft takkie! Bom ... wat vonkte het water fijn ... net of se daar glasgruis gestrooid hadde in de verte! ... En die tentskuit mit seil,... hoy! ... kijk 'm dobbere... ke-din! Kon je fijn vissche mit dauwwurm... as je op paling aasde. En net as Jan Kliek, 's nachs je late insluite op het kerkhoffie. Had hij toch gaar geen lef voor ... sou ie sijn eige vergrijpe van angst, al had ie opgesneeje bij aume Bochel dat ie het wél dorst. Ajakkie, om te rille, zoo 's nachs in het hartstikke donker mit 'n lantaarntje bij al die dooje, die niks meer wiste van teeufes noch meeufes, en dan maar grabbele en graaie tussche steene en zerkjes. Was d'r érreger as'n avetuure-boekkieiKedin ... wat wazze ze moeilijk om te pakke. Strijk en set glibberde se soo je klaviere uit. Maar de rooje binne kedin, voor baars, fijn! Wip maar om en om, graszooi na graszooi... Wacht, de Bochel bewoog se eige,... hij hong heelegaar uit de treklijn. Sou ie nog maar es 'n gekloft sprookie vertelle!

Manus' pijp stond stil; er wolkte geen dampje meer. Norsch en streng keek hij de Schinkel over en Dirkje, uit een soort van onbewust-beleefde confuusheid, loenschte door het andere raampje naar de zerkjes.

— Gut, aume,... ontviel hem plots,... je sit hier sóó mit de dooje an tafel!

Opknijse: opkijken. — Feberen: schrijven. — Gekloft safiaantje van de dolt: lekker sigaartje van den Bochel. — Hou je luikies: hou je stil.