Menschenwee, Eerste boek, Winter

244

jemi! kroemi!.... wa da' kreng skreeuwde.... hai hep se

rejoal d'r afknepe____de sprenkel!____je had sain 'n smoel

motte sien trekke____toen 'k sain de borst indrukt hep !....

Moar de strikke hebbe sullie pakt____sullie lagge op de loer..

en van Delker hebbe sullie de strikke pakt____en s'n spoor !..

da' kuike hep 'n nieuweling meebrocht die in 't sand loope hep !.... doalik hadde se s'n spoor !.... hai hep achtien doage had !____ wa' 'n vuile hée ?.... da' heerskap van de draaibank ____ hee____ op da' terain....

— F'rrek,.... achttien doage ? vroeg ongeloovig Delker.

— Nou wa' sou 't.... daa's al drie keere.... dat ie 'n prent thuis kraigt.... kè se waif an 't beskot hange.... veur 'n pronkie....

— Kerel hou je bek nou.... wie f'rkoopt ? drong Kees aan.

Piet en Plomp telden niet mee ; wouen niks hebben. Piet

vloekte.... Nog nooit was 't 'm zoo ellendig naar 't hart geslagen, de kou en de beroerderigheid. Was dat lol ?.... hij rilde van koorts ! Liever vaif steek diep, eiken dag, dan soo'n grap !.... Doorzogen was ie tot op z'n huid. De eerste en laatste keer.... Jesis, wa' begreep ie nou goed, dat Kees d'r

de pest an had. Kapot was die d'r van !____ Kapot____ en

de slaap duizelde in z'n kop.... Kloas was 'n kwoaje.... moar

Kees !____ Kees, gain stom woord had ie t'met teuge sain

sait....

Plomp, dood op, vroolijkte bij, nu ie geen gevaar meer voelde.

Wind loeide nog maar bij eenzame vlagen zwaar bulderend achter ze aan, uit 't duister, al uit duister....

Bij 't duinpad waar Kees krot lag bleven ze even staan.

— Nou g'nacht !.... aa's 'k poar uur slape hep.... goan

ik mi sprenkel van Joap 't duin in____ Seg____ Kloas____

goan je bai pelier van 't slangetje.... breng murge moar sinte.. 't k'nijn nie minder aas vaiftig sint!.... 'k si droog..

— Bestig kapetain !____op da' terain wee'k 'n eenige pelier-

beweging----hai merkeert de paas bai 't bruggetje van Woage-

stroat in Aimuide---- ikke konsteteer van da' tie duizend

k'naine p'r dag____ f'r____