Menschenwee, Eerste boek, Winter

215

— Seg buurvrouw, barstte vrouw Zeune ineen weer uit, tot Ant, waar is tog jullie gait bleefe.... is 't beesie dood ?....

'n Ontstelde wenk gebaarde Ant uit 't halfduister hoekje, naar vrouw Zeune toe.

't Beesje hadden ze moeten verkoopen, voor de huur. — Kees had geraasd. Wimpie was dol op 't diertje geweest. Ruim 'n week had ie 'r om gegriend. Maar nou net docht ie 'r 'n dag niet an, nou gong dat waif 't weer ophale.... Vrouw Zeune begreep half, maar zwijgend zitten kon ze toch niet. Ze was gewend an venten, schreeuwen, drukte en wat 'r man, klein tuindersbaasje, niet kon, lapte zij met 'r lolligen mond op de markt en in Amsterdam.

•— Seg buurvrouw.... is da' snuit van oue lappe al hier weest ?... . de huur ophoale saa'k moar segge ?.... Is 't ie al hier weest ?.. .. wa' 'n dwarrel hee ?.... Waa'n geep....

— Swaig buurvrouw... bin aa's de dood... aas'k sain sien buurvrouw, jammerde vrouw Zeilmaker... Nou kraigt ie van main puur ellef weeke.. nou sien ie, dé.' Joap nies omhande hep.... main Kees nies.... main Willem nies.. Nou sien ie da wai droog brood vrete.. nou draigt ie rond.. da je de skrik om 't hart sloat.... Main Kristus.. hai trapt ons op stroat..

In woede trok vrouw Zeilmaker 'r kort rood sjaaltje dichter om 'r schouers, prik-puntend onzeker, 'n speld in de wolstof.

— Hoe's gosminsemogelik, jammer-schudde vrouw Zeune, met 'r hoofd dat de zwarte balletjes van 'r wollen kaper juichten____Da' kreng____in de ploas bai main suster.... beefe

se t'met aa's se sain sien. Enne hai sait moar.... hai sait____

de groote heere motte van main geld hebbe.... ik stoan d'r

veur.... aa's hai nie betoalt____is ie s'n boantje puur kwait..

nou betoale se van somer dubbel huur sien jullie.... dubbel saa'k moar segge... . om aa's dan in winter is... . nie d'ruit set wone.... Moar hai mot self betoale sait ie.

— Da' liegt ie.... hai sait sellefers teuge main swoager... die bouwboer uit de polder.... hep ie sellefers sait.... hep ie sait da' tie ons dondere sel tö wai nie meer kenne.... da' tie ons achter ons duufelemint sel sitte....