Menschenwee, Eerste boek, Winter

!49

vroeger nie !.... daa's gelaik.... moar op hede huis an huis.. Doar hejje dochter van Piet Beugel, de maide van Molenaar, van Deuter, van Renke.... de maide van.... van.... van nou noem d'r self m'r is wa' op.... die werke t'met veul langerst aa's sullie....

— Daa's net, lachte Geert, moar die kraige feur ieder tientje ³n sint.... en wai.... wai.

— Da hep d'r niks van, niks van, schreeuwde Klaas onthutst, met één hand nog uitgespreid door het vinger-langzaam optellen van tuindersnamen, waar meisjes aan huis vlochten.

— Hee, d'r af daor, d'r af !.... schreeuwde Trijn, tegen twee jochies, die uit school binnen gestormd waren en in lawaai stonden te wiebelen op de mandjes en teenen-bossen.

— D'r af, schreeuwde Klaas, wi jelui deur main goed snerte.. benne jullie heule gaor daas....

— Warrimpies ! Warrimpies' blies Jan Grint, vlak op de kachel geduwd, met 'n akelig benauwd gezicht, zoo komiek toch, dat ze lachten, allen.

— Je hep 'n kop aa's 'n skarretje da nielacheken.... lolde Piet____

— Wa mo je.... goan noa je snoeptoafel.... lailekekoake-toe !____—

— Komp dan d'r is hier langerst.. lolde Piet terug, met 'n zinlijk oogknikje naar z'n zus, mooie Geert.

— Hoor !.... nou hep se 't op d'r heupe, lachte Geert, met ^,r vinger op d'r mond om te stilte-sussen, luisterend naar waschmeid, die jolig stem-tierde nü;....

— O ! doch je ferempel dat maines was bai d'r____o ho !

koopman,.... kom bai de huur terecht.... se kraigt puur d'r kinders in 't joar....

— Seg, mi fesoen Jaa'n berispte Klaas streng, die zelf 'n gemeen nieuwtje had willen vertellen, maar niet durfde, en 't nou deftig maar gooide op 't fatsoen----

Kees voelde zich weer gloeien. Hai, hai wist, wat 'n merakel-monster Klaas weest was, in Amsterdam, toen ze voor jaren hèr samen gevent hadde doar____hoe se doar same de beest