Het Volk God's, van Armen en Rijken

:502

Habdalah-kaars. Nog een paar minuten, en het zou heelemaal ״nacht" zijn...

Rebecca liep zachtjes en zwijgend, van het keukentje naar het voorkamertje. Zij mijmerde zorgelijk. Ze moest straks nog even naar tante Truddie. Dwerg-drokkie lag met een hevige keelaandoening en koorts te bed. Tante Esther Aboab da Fonseca was het, overdreven-gejaagd, komen vertellen, alsof ze al te zieltogen lag.

De Zuiderklok sloeg klingelend en speelsch-van-melodie, het volle uur. Over het donkere straatje dreunde en trilde de torenslag zwaar-galmend na. Een harmonica kermde in een ver steegje.

Rebecca ontstak de gevlochten kaars en plaatste het wijn-bekertje achter het besamiem-busje, op een gebarsten schoteltje, terwijl Josua zijn Gnarbied murmelde.

Donkerheid zoog mistig om de geelroode, sterachtige flakker-vlam.

Josua, zijn kalotje naar voren stootend, zegende, met een gevoel van teeder geluk, maar stil-verdrongen, het gezichtje van zijn liefste Rebecca. Diep boog naar hoofdje naar hem in, onder de oude bevende handen. Ze waren weer saam, in één-ziel-van-vroomheid gevangen. Josua, in heilige ontroering, hoorde in het halfduister den luwen adem van den grooten profeet

Elijahoe!...... Elijahoe zwierf bij Sabbath-uitgang

tusschen alle Joden. Vele gestalten zond hij uit, deze heil-boodschapper.

Droef-vroom, heel ingetogen, klonk de zangwijs:

— Elijahoe hanabie, Elijahoe hanabie, Elijahoe hanabie, bimhera jabo elenoe, gnim Mashiag bin David!......

Igmaniz en Rebbe Herschel hadden van den onzicht-baren, maar altijd aanwezigen Elijahoe hem verteld. Ook Rabbi Gazarida d'Azevedo. Josua bleef in het verborgene, het halfduister, met den geheimzinnigen profeet saam-ademen. Alles was nog wonderlijke geheimenis om hem heen. Nog hing er rustvreugde van Sabbah......

Josua greep den wijnbeker in de rechterhand en

Nacht: het oogenblik waarop de Sabbath eindigt en er drie sterren aan den hemel staan. — Besamiembusje: specerijenbusje.