:482
Judith... Ze had het hem al vroeg 's morgens bekend. Ook tante Judith's jaardag zou het immers zijn geweest.
Gek, waarom voelde hij zich zoo heftig tot de Hereira's getrokken? Wat had hij met die vrome Joodjes te maken?...
Maar toen hij den zelfgenoegzamen lach zag op het dikke, banale gezicht van vader's zuster met het radiokapsel, en ook keek naar Rozenheim's twee zwei-buikige broers, toen voelde Uriël een afschuw, een woesten wrevel in zich opkriegelen tegen die dik-gegeten slempers, die in Vader's rijkdom parasitisch mee-zwelgden; dacht hij met schrijnender heimwee en een vreemd verlangen, aan die neven en die ééne nicht en dien oom, in den somberen en smoezeligen Jodenhoek, in de Zanddwarsstraat.
Mr. Billey Burlington, een groot Amerikaansch afnemer, hield, al na het hors-d oeuvre, een kanon-nade-speech. Hij staarde strak naar een glazuurgelen antieken schotel, vol wonderlijke vruchten, hoogop-gestapeld, op het grootste buffet, alsof hij uit zijn hoofd decimalen berekende. Toen hief hij zijn champagne-glas uit een schitterenden cirkel-kristalglans en de Amerikaan sprak, als bij ingeving, kort, driftig, raak. Zijn woord geleek één oogenblik meer aanval dan huldiging. Maar onmiddellijk brak de bewondering los. Burlington roemde Rozenheim's geniaal inzicht, zelfs zijn Don-Quichottische eerlijkheid, waar men opslokkerij en kankeren kon verwachten. Mister Rozenheim, verklaarde Billey Burlington, overtroefde al zijn concurrenten. ״We are wide awake", mocht hij de Amerikanen nazeggen. Bij hém begeerden de groote huizen in Amerika hun orders te plaatsen, hun in-koopen te doen, wijl geen tweede zoo verantwoordelijk bleef voor al wat hij zei en deed. Alle échte Amerikanen bewonderden Rozenheim om zijn onvergelijkelijke warenkennis en zijn diepe handels-inzichten. Maar even hartelijk bewonderden zij hem, om den grooten stijl waarin hij affaires deed! Mister Rozenheim vertegenwoordigde in zijn eigen humane ruimheid, in zijn afschuw van zwartgalligheid en zijn