:406
Het werd zoo erg, dat, — jullie weten wel wie, — veel makelaars op straat werden afgewacht, om ze toch maar haast-je-rep-je al hun goeder en-in-portefeuille af te koopen!...
Moro loerde weer onrustig-snel naar Van Nienhuizen.
— Toen was het N. O. T. opgeheven,... viel Rozenheim driftig in...... Nü was de winst eens niét uit
frauduleuze praktijken en niét door smokkelhandel, door typen a la Mandrin, verkregen. Jullie weten allen den dollen boel, de koopwoede toén in diamant... Het valuta-vraagstuk begon wild te woelen, en geld werd een dagelijksch wisselvalliger bezit...
Allen wisten het nog wel: diamant, diamant, diamant bleek hét waarde-kapitaal. Diamantbezit beteekende meer, was stabiéler dan geldbezit. Je kon zoo maar, zonder gevaar voor plotselinge verliezen, je heele vermogen bij je dragen, om zoo te zeggen, in je vestjeszakje, in één grooten partijbrief. En wonderlijk... bij de thuiskomst van militairen, bleek na den oorlog, op Kerst en Nieuwjaar, hét geschenk in Engeland, Amerika en alle landen die aan den krijg hadden deelgenomen: diamant. Wanneer de menschen ringen, spelden, broche's, oorbellen kochten, verzekerden zij zich hiermee waarde. De tweede, na-oorlogsche diamanthonger over de wereld, was nog veel verslin-dender dan ae eerste vlaag... Loonen stegen allerzijds, fabelachtige winsten werden gemaakt.
— Toch geen twééde Kaap, sjiesjer-saaje!... kreet Fontein.
— Weekdier!... mompelde Leo, doelende op vader's goedhartigheid, die nu zich zoo liet sarren door de tegenspraak van dezen groven promeneur.
Henri stemde met Jonas in:
— Neen, natuurlijk niet, géén Kaap... Maar veel, veel intenser voor groote en kleine juweliers. De onbe-nulligste werkgevers konden zich nóg een overweel-derig bestaan veroorloven! De arbeidsloonen werden al hooger en de loontoeslagen, tijdens den oorlog verkregen, voor goed in tarieven vastgelegd. Ook de arbeiders verdienden meer. Wel lang en lang niet in
Sjiesjer-saaje: morgen brengen!