Het Volk God's, van Armen en Rijken

:296

geheel alleen voor zichzelf te beginnen. Eén oogenblik voelde Henri een stille wankeling, een worsteling en dobbering van binnen. Maar slechts heel kort duurde deze sensatie. Er werd plotseling gluiperig of openlijk tegen hem geageerd door de gekrenkte en verwoede Heezer's, door benadeelde juweliers en groot-makelaars, die op Henri's ondergang, al jaren, heet hadden geloerd. Er werd gekonkeld en geroddeld en zelfs valsche en blikkerende vriendschap gesloten tusschen geniepige Heezer's en Durant en Co., alleen om Henri te dwarsboomen en te nekken. Henri's humanisme werd bespot, verdacht gemaakt en gehekeld, en zelfs zijn besturende hulp aan allerlei liefdadigheids-genootschappen, noemden zijn concurrenten: lintjesjacht en hartelooze reputatie-praal. Maar zijn autoriteit en kennis konden niet door larven van laster worden bekropen en verknaagd. Voor klanten en bij verkoopers behield hij allereerst onbegrensde metier-kennis, ervaring; bleef hij het grootste gezag en vertrouwen genieten. Henri, met zijn romantische zakennatuur, met zijn hooge zaken-moraal, wilde echter alleen iets verkrijgen als het met eerlijke middelen bereikbaar bleek. Hij zou fel en wreed kunnen terug-intrigeeren, belasteren, geheimen uit boeken en staten, van allerlei aard, verklappen en onthullen. Hij zou concurrenten tegen elkaar kunnen uitspelen en talloozen broodeloos maken, door alles wat hij onomstootelijk wist en waarvan hij de bewijzen in zijn brandkast bezat. Vooral van Emmanuel Moro, het grauwe gierenbakkes. Henri zou een oorlog hebben kunnen ontketenen, onder groote diamantaires, en tusschen hen voor eeuwig vijandschap slaan, door mede te deelen, uit brieven en stukken en uit gesprekken, hoé de heeren over elkaar oordeelden, hoe zij malkander uitkwijlden, vernietigend, beleedigend. Hij zou ,,zaken-braafheid" van zekere gerenommeerde werkgevers en makelaars, kunnen aan de kaak stellen; zoogenaamd fatsoen en netheid van feillooze huisvaders, in al hun paffige en puffende moraliteit. Hij deed niets en liet alle smerige en patserige verdachtmakers in eigen vet gaarkoken. Hij wachtte. Henri wilde geen cliënten aftroggelen;