Het Volk God's, van Armen en Rijken

Titel
Het Volk God's, van Armen en Rijken

Jaar
1931

Druk
1931

Overig
1ed 1931

Pagina's
511



:275

een verbluf fend-speelsch gemak en wist een ieder in te palmen door zijn stillen lach, zijn beminlijke charme en heerlijke, vol-warme stem. Hij bezat aangeboren aristocratie en zwierigheid van gebaren. Zijn goede, zachtzinnige vader, met duizelende vereering voor het kind, zonder geringste bewuste zelfgenoegzaamheid, schaamde zich in Henri's bijzijn ,,gewoon" te spreken, met de typisch-jiddische keelklanken. En toch mompelde hij altijd:

— Disnieteugestaande... me zoon staat deur eige evewich!... Hij is heelegaar ies klessieks...

Maar de jongen had oogen in zijn kop, die hém, Sallie, wel eens bang maakten, zoo streng en trots kon hij kijken.

Henri praatte als een aristocraat, heel voornaam, heel rustig en zijn prachtige stem beheerschte hij in alle timbre's, zoet, zacht en sterk. Moeder huilde wel eens van diepe ontroering, als ze haar Henri zoo geleerd hoorde spreken. Zijn stem klonk voor moeder, alsof hij benschte. Al de familieleden overgroeide hij in handels-inzicht en menschenkennis, in bekwaamheid en welsprekendheid. Hij duldde niet, — al deden ze hun godsdienstplichten als Joden, — dat zijn broers en zusters thuis de Hollandsche taal verknoeiden en verjiddischten. Ze moesten zuiver Nederlandsch probeeren te spreken. Henri eischte verfijning, cachet, beschaving, manieren, educatie. Zijn vinnige en rumoerige zus Annie, de costuumnaaister, lachte er stiekem

om en zong 's morgens, 's middags, opera-aria's......

„Trawiater ' en „Le Juiwe" en ,,Pausss", als knappe Henri niet thuis was.

De eerzuchtige broers, Abraham de snijder en Aaron de versteller, bauwden Henri na, maar schiepen onwillens een belachelijke caricatuur. De jongste galmde honderdmaal per dag zoo maar, het woord: Hortus Botanicus, studeerde en repeteerde een latijn-schen zin, dien hij maar niet den kop kon intim-meren. Vond hij zoo voornaam! Als Henri hem hoorde uitstotteren:

— Lu-cri bo-nus... est... odor ex... re... qua... libet... dan kromp hij van den lach.

Benschen: dankgebed na den maaltijd zeggen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.