:270
terrein-verkenner zonder gewetensdwang. Tot Henri, na pijnlijk-afmattend piekeren, eindelijk zichzelf in smartelijke spanning bekende: Henri, je bent stapelgek... Je kolderige wantrouwelijkheid broeit verdwazing uit; is ziekelijk. In je angst en beklemming schep je jezelf wangestalten. In je zwaarmoedige en gejaagde stemmingen, breng je het heimwee van je natuur over op de dingen en ontdek je uitdagende werking in menschen, van krachten die niet bestaan. Dat heulende
jochie kan je niets doen, wil je ook niets doen......
Kobert was slechts zijn kat-ankertje, meer niet! Al die beleefderigheid was maar loos klapwieken van Robert om juist Rozenheim's goeden naam hoog te houden......
Dagen lang had hij nu zélf Van Nienhuizen's gedragingen met de groote afnemers, fijn-stil bespied en niet één spoortje van achter-den-rug-doenerij gemerkt. Frappant! Het was alles in Henri, zacht-kwellende achterdocht of plots een verblindende, jaloersche razernij, een tortuur, even diep-krenkend voor zijn cliënten als beleedigend tegenover Van Nienhuizen. dien hij zelf té veel als lichtboei had laten dobberen op eigen vaarwater. En toch bleef een instinctieve angst in Rozenheim waken en waarschuwen. Kwam nij onverwachts bij Robert's onderhandelingen met groote inkoopers en voormannen, dan spalkte Van Nienhuizen zijn blauwe, fletse oogen, dook onmiddellijk terug, correct, gereserveerd, op het tweede plan; als het kón zelfs achter en onder meneer Jolly, den eersten boekhouder, een beetje Judasachtig-schuw. Maar nauwelijks moesten er weer gewichtige besluiten vallen voor den Amsterdamschen of Antwerpschen handel, of Van Nienhuizen werd moeskopper, zwaaide zijn tooverwapen; sprak van een steenige hoogte uit, met koel-scherp gezag, inzicht, overwicht op Amerikanen en Franschen, op allen voor wie Henri ook goederen insloeg. Dan schoof Robert zich stilzwijgend vooruit, vergat hij zijn gansche buigzame mee-praat-diplomatie en negeerde hij zelfs Rozenheim's aanwijzingen. Maar zoo correct en als vanzelfsprekend, rustig en hoog, dat discussie over zulke mal-a-propo's, schreeuwerige