Kunstenaarsleven, eerste deel

2ö5

vodden zijn, absoluut vodden. Wacht maar ; hij zal 'm aan 'n boedel helpen, langzaam-aan, langzaam-aan ! Of ie broers en zusters heeft,• die verloofd zijn ? Laat hij ze zeggen, dat ze eerst bij hém komen, voor ze in winkels gaan. Hij heeft alles, alles. Heeft postmannetje 'n kachel ? 'n goeie ? ja ? Kom, laat ie eens mee gaan kijken. Eerst nog 'n likkie ? Straks liever, ja straks ! straks ! na de zaken! — grinnikt z'n lachmond.

Weer begint ie gloeierige praatjes te vergonzen om de ooren van verbluft postmannetje. Hij laat hem z'n heele kollektie zien, de nummers, de prijzen, de sorteeringen in afdeelingen. Hij geniet overstelpend van postmannetjes schuwe, naieve verbazing en van zijn met groote oogen kijken, als 'n boer voor 'n bulderende gramofoon. Er trilt verzachting en liefdoenerig-heid in Soonbeek's stem en gespreek. Na 'n kwartiertje heeft Soonbeek hem 'n kachel, 'n stroeve naaimachine en 'n zon-dagsche pandjas aangesmeerd. Postmannetje pruttelt wel wat tegen.... ״Ik durf nie goed.... voor m'n vrouw, ziet u.. .. wat zal diè wel zeggen !...." Maar Soonbeek raast, overjacht weer. Wat ze zal zeggen, zeggen ! zeggen ! ! dat je voor koopman in de wieg ben gelegd, mensch !

Hij schatert, ratelt, overrompelt met sluwe, haastige driftwoordjes, en valt er tusschen met z'n afbetalingssysteem, zegt joviaal, dat ie ze 't doodgemakkelijk maakt. Hij laat hem 'n lijst zien van lui uit z'n buurt, die precies zoo bij hem gekocht hebben, 'n guldetje per week; wat is nou 'n guldetje per week ? voor de helft van den prijs !

Er zit verkooppassie in 'm te gloeien. Of er z'n leven van afhangt, zoo praat ie. Postmannetje wil wel, bewrijft 't zwarte laken van de jas, vindt 'm heel netjes en gaar nie duur voor acht galden. Is ie vijf, tien jaar mooi mee ! Maar.. .. maar.. .. Soonbeek loert, aast! Moest ie nu niet metéén 'n blommig kapothoedje voor moeder de vrouw ? Maar postmannetje schreeuwt bang : Nee, néé, meneer !.... die jas.... die mechien .... en dat kacheltje !.. .. 't Is nou mooi genog geweest! Goed, goed, goed ! — overratelt Soonbeek nerveus, gejaagd, bang, dat die klant heelemaal terug zal krabbelen, voor ie weer be-