Menschenwee, Derde boek, Zomer

387

ouë fint van bai de saifetig die s'n heul laife s'n fesoen houê hewwe!.... uwes weut daa'k 'n ongelukkig waif hew.... de dokter ook, da main t'met arm moakt hep! Ikke smaikie hep

d'r meelai! Aa's ikke strak-en-an wa nie bestig sait hew____

f'rgaif 't main---- main kop is d'r daa's.... 't-en-rammelt

hier---- hew d'r meelai mee____ 'n kerel____die dur poert

hew.:.. s'n heule laife langest____

Ouë Gerrit had uitgesproken. Z'n gezichtskreukels jammerden ; op z'n tronie groefde hartzeer. — En z'n stem had gekreund, half gesnikt. —

Er was deemoed in z'n bocheligen rugstand, en z'n handen, scheurden en rafelden franje van z'n petje los, kramperig-nerveus. —

't Heele gezelschap, had bedrukt-ernstig en stil geluisterd, maar Beemstra wou 'r 'n eind aan zien.

— Nou Hassel, ik vergeef je graag je brutale woorden, die ook niet van jou zijn. Je bent opgeruid! — Maar daar schiet de zaak toch niet mee op. Ik kan, heusch, ik mag niet langer.. konsideratie gebruiken... wil ik niet zelf de grond ingeboord worden. Heb je borgen voor 't tekort ?

— Borgen, borge ? snikte ouë Gerrit's stem, vast niet, vast nie.. daa's daan.. ik hep d'r lest twee had veur de koebeeste.. Moar nou is 't daan ! nou sullie d'r main arremoe-en kenne... mit de boonestorm....

— Dan is 't blok gevalle Hassel, je begrijpt zelf dat..

— Ik smaik ie netoaris main fesoèn ! onderbrak huilbeverig ouë Gerrit, woar mo'k hain ?! op main oue dag.. aa's de boel onder.. main baine wort weghoalt! Woar mo'k hain ? Ikke kèn d'r vast gain werk meer finde ! he'k gain kracht veur ! Nou, si'k doar mit 'n daas waif.. en kooters!.. Woar mo'k hain ? Ik smaik ie netoaris sien d'r wa je doent ? kaik 't nog rais 'n joartje an ! Main heule laife is d'r in uwes hand! Aa's d'r nog 'n goed joar-en- komp!....

— Nee., néé Hassel, 't gaat niet, 'tgaat niet! Dat zijn dezelfde praatjes van 't vorige jaar. Ik kan, ik mag niet langer! Dat is overrompelen ! Dat gaat 'r elk jaar dieper in ! Je hebt