Menschenwee, Derde boek, Zomer

32 7

Hossers uithijgend, bleven staan en luisterden. Naar rechts werd z'n stem overschreeuwd door 'n buurman die opriep de massa om te kijken naar de Zuid-Afrikaansche Boeren worsteling, leefendig voorgesteld in beelde.... Met 'n écht slachtveld waar de lijke, bloedend en onthoofd op neerlegge....

Rond den krijsch der spullebazen, paf-knalden, knetterden en mokerdreunden de Jutskoppen. Stel voor stel stoette vóór de reklameplaat van 't wilde meisje en suggestiever huivergriezelde stem van den omroeper.

— Verslind leèfendige konijne.... veur de ooge van 't publiek, eet glas en brandende sigare.. .. skalpeert de bloedige menscheschedels.... Over twee minute sal de nieuwe voorstelling een aanvang neme.... Bereids zijn er duizende en

duizende mensche reeds ingetrede____Volgt hen en offert uw

dubbeltje voor 't zien van een natuurgedrocht, het grootste monster der wereld !

— Waa'n smoel, lolde Hazewind, wijzend met klownig gebaar naar de kannibalentronie van de beverfde wilde-vrouw-reklame, —.. En waa'n skort hep se om d'r heupies.. op da terain binne de Wiereloanse neutedopjes tug veul fesoenelaiker.. ikke konsteteer van da main maid 'n heule rokkebeweging om d'r meroakel hange hep....

Woest flodderde ie 'n brandenden zoen op 'n wang van blonde Cor, die ontsteld, met gaperigen mond en waanzinnige oogen, naar 't reklamebord, met 't wilde meisje er op, stond te kijken.

— Stik, bitste ze in schrik.

Achter Hazewind joelden Dirk en Willem, Henk Hassel en Rink met hun meiden, omsloten in drom van kijkers. Geert en Trijn luisterden angstig gespannen naar den impresario, die voor de tent, met z'n rosgeel beschemerde tronie en z'n moord-stem, hun de keel snoerden van angst. Dirk en Willem dansten eng omkringd van armen en schouders. Piet en Annie zoenden elkaar dat 't klakkerde en woest trombonde Rink, boven allen uitreuzigend :

— 't Maiske frait d'r puur laifendige kenaine____ bi-jai־'t-

Hain !.. Daa's d'r nog us 'n skepsel.... da set d'r sooie an de