Menschenwee, Derde boek, Zomer

320

straatorgelbas, zelf doller met 'r vuistmokers rondzwaaiend dat 'r niemand te na kwam, — toe! gaif jai d'r die klebak 'n handskoen da s'n bofedeurtje deur de muur hainskiet!

— Gain groasje ! gain groasje, dood an die swaine, trek jullie.. d'r 'n poar kiese ! roggelde de schrale weer, kwijlspuwend en trappend de rokken tot d'r borsten opgesjord. —

— Gain proatjes op d'r laif ! sloan hullie.... achter 't tessie, hinnikte 't sterke blondje, die worstelde in zenuwroetige en stuipende kracht met 'n agentje, van wien ze de sabel had losgerukt. —

Toen hadden de helmmannen er genoeg van. Ze vreesden de razernij der kerels rond om niet meer. 'n Signaal snerpte door den rochelenden bral van stemmen en in draf stormden helpers aan.

Met vijf zwaaien van de blink-helle sabels schoot boertjes-krans uitéén, waggelde ontdane kerelsstoet wég, in krolschen krijsch, stonden de meiden alleen tusschen den helmendrom, die hoogkoperde en lichtflitste in rood-gelen walmgloed.

Half dood van zenuwuitputtenden worstel zonken de dronken furies op elkaar wég, half ontbloot, de havelooze plunje morsig vertrapt, de gekneusde beenen dooréén gewarreld. Ze hijgden, en de lange schrale onderaan, die in den struikel, d'r drie vriendinnen boven zich kreeg gesmakt, lag plat op 'r buik, grabbelde nog, zenuwspartelend naar haar flesch die onder de kreunende borst van 't blondje uithalsde.

Raak stootten de agenten ze als gestruikelde paarden op de beenen, en hoshos in boei, sleepten ze de geschonden furies naar 't stadhuis. De schrale Lies liet zich sleuren langs de keien, half op 'r buik, waar de geboeide handen onder krampten als korte vinnen. In modder sleepte ze voort, tot eindelijk twee helmmannen 'r bij de beenen en losharige kop oplichtten, haar brankarig voortsjokkerden onder woest gegier, schel gefluit en geschater van meeschuifelenden menschendrom. —

't Blondje, trapte en spoog dat de helmmannen 'r mepten in de verwoede tronie, stompten op de hijgende borsten, sterker haar knuisten bijeenknellend in de boeien. Maar ze