Menschenwee, Derde boek, Zomer

237

de man 'm wantrouwde, nooit meer alleen liet in 't atelier, óf als ie 't eens deed, altijd de deur van z'n donker kamertje sloot. Dat maakte 'm bang, onrustig, al wou ie dien angst voor zich zelf soms verstoppen. Hij tastte nou in vage benauwing.... óf ie den vent argwaan had gegeven, al begreep ie niet waarom de man hèm durfde te verdenken ; hèm met z'n grijzen kop, z'n besten naam, z'n lange woon ? — Maar d'r was nog meer, nog méér, waarover ie kregelde. Hij had twee regels bollen gestolen, uitgegraven uit den grond bij Bukkus, vlak achter zijn tuin....

't Jonge, da' waa's d'r 'n nachie weest ! ho-ho ! Moar hai had se tüg... heul selsoame bolle ! Veur da' móst, most ie juistig hewwe !.. Eéne regel.. .. van 'n poar honderd pop !.. hoho !.. .. Moar wa had ie d'ran ? In kelder gonge se wègrotte.. 't gouwestukkie lai 'r prêchtig ! prèchtig ! t'met óp de lepeltjes ! Moar die bolle ? was niks gedaan !... . Doar leeë sullie hoho ! wa had t'ie d'ran ? 't Was eerst moar lekker, salig weest, da tie soo'n raikdom in 't kluissie had.. sukke dure snukkers ! somoar ganneft! En se terugkwakke, nee da kon ie tug ook nie van s'n aige f'rkraige.

Wa' hadde sullie 'n heerejesis-hooge herrie moakt op de ploats! Nou waa's 't alleweer soo wait hain !.. .. hoho ! moar toen ! De pelisie !. . as daas hep sai d'r rond spookt! En klage ! klage ! dat Bukkus dêe, teuge sain,.. Da was d'r puur genot-en-weust. Beurde nie veul, da d'r soo moar stole wier! Moar nou was 't lol weust alewèl. — Toen gonge se sain toeskreeuwe daa 't skrikke-lik, gruwelik waa's.. da' se de vent-en-moste hange. — En hai.. s'n bakkes in plooi, stroef s'n aigenste test an 't skudde en mee-vloeke.. daa 't 'n-en-skande waas.. O! barstte had ie kent van genot, van salighait soo. En de fint sain an 't spuge, s'n aige van malkoar, skreeuwe van drift.. En hai bromme in s'n aige.. da' hai wist woar se leeë, leeë, juustemint op da stónde, da de fint sain d'r om-en-huilde !... En heel Wiereland waa's d'r in opstand, 'n relletje, van viere en vaife en nie genog. Da' sou die t'met nooit-nie f'rgaite ! Hai de heule santekroam doar stilletjes legge.... soo stilletjes.... die meroakel-dure bolle.... die