Menschenwee, Derde boek, Zomer

173

kijvende en strijdende stemmen rond. Heet en opgejaagd werd 'r afgerekend onder elkaar, wat gekocht was op veiling. Telkens uit schetterklubjes brak gloeiende herrie los, dat zacht-wijs gesust werd door ,,netoaris"; stille drinker die 'n heel buffet kon leegslurpen, zonder dat één 'm wist te betrappen op malle streken. Hij loerde maar rond, legde bij en suste; loenschte toch met z'n rooie verhitte drankoogen of d'r iets voor 'm afviel. Overal werd ie tusschen geroepen, ingesleurd bij z'n arm, z'n jas, z'n broekspijpen, z'n schoenen, overbor-reld met kookstroom van hun centenpassie, hun gekwebbel en gevecht. Over en weer telkens de briefjes werden nagezien en boerenkoppen, met snuggere oolijkheid keken strak, bleven draaien op d'r stuk, wilden eenvoudigste rekensommetje niet vatten. — Eindelijk, bij beetjes en brokjes, werd geld afgeschoven, toch nog in gierigen klem en vasthou van eiken cent.

Dwars door zingende en waggelende drinkebroers in schaduwen van den boeghoek, met hun glazen geheven in 't doorrookte zilverlicht van de kijkgaten, nu uitgebrand in zinkende zon, barstte gestrij los van 'n paar kleine pachters, hoog in krijsch de zangers overschreeuwend.

— Nou ik sel d'r doodvalle.... ik bin d'r op 't land lieferst veur.... tien gulde boas.... aa's veur vaiftien knecht....

— Nou, ik wil d'r groag.. wa' binne wai d'r veur boase ?.. je kè je land nie beskaite.. .. fesoenlik !.. .. je sit d'r in d'r aifigheit in smorende sorg.... je loop de rissieko.... van dit.... en van dat.... en aa's 't November is.... mö je je pachte betoale.... hai je d'r gain de half van !.... mö je laine.. en borge beklomppe en 's winters.. hai je nood.. .. noodmaa'n ! nie te fraite.... En hullie.... de vraigeselle-daggelders.... hullie hebbe d'r kossie binne.. hullie hebbe d'r nooit nie-en-sorg!.. hullie fraite.... en snurke.... aa's wai d'r onster blind sitte te telle veur sinte.... veur de pacht.... veur hooi in je poar beeste.. de raise, en.... je soad.... je hout.. je mest.. En t'met f'rdiene wai minder aa's hullie.

— Nainet daa's dondere !____moar je bint dur tüg alletait