Het Volk God's, Menschenharten

•476

Zélfs Jan Splinter en Dirk Balk klotste zij weg.

En onverstoord vervolgde zij haar rondgang, haar gametsbattelen.

Dwergdrokkie, schimpten Jaap, Moos en Bram. Maar zij ringeloorde ze allen. Zij ringeloorde Sak, Monne en vooral hun ״opsternate" vrouwen. Sem, in razenden gram, dreigde zelfs:

— As je zik je snajem nie hou, snij ik je 'n rood lintje in je bakkes, of ik prop je strot vol mit heete gernale!...

Oom Salomon suste de woestheid:

— Versta wél... Truddie is 't groote lieh van de femilie... addeproi!... Ze is gebore... laat ik jullie zegge... op de Vierde Scheppingsdag... Versta wèl... mit inbegrip van de zon, de maan en de sterre!......

Truddie grinnikte kwaadaardig. Haar spichtig-geel muizensnuitje zweette nu weer een konkelblosje vol roddelgenot uit en haar oogen waterden beekjes.

Reintje Plukker, dat gazzerte, mocht niet eens boven bij Rebecca. De gedachte alleen reeds doorschokte weer haar bloed. Zij brabbelde alleen hatelijkheden tegen ,,de slet"! Die was van haar zolen tot haar stinkende blonde pruik, gamets... de rechte soort! Ja, die liet zich méé kasjer maken, zoo een stuk terepha,... een dweil. Minder in tel dan het gebroken en gekleurde ruitje op haar kamer eenhoog-vóór, in de Moddermolensteeg.

Het maagdeke Truddie rilde van zoo een rendez-vous-vuilpoes, die alleen maar sjaanste op smerig straatvolk...

— Die leeft alléénig mit de man die d'r bevalt...

'n Kunsj!...... Toevallig bevalle dat gazzerte alle

manne... Nou leefde ze mit allemaal!... Noh... die moste ze expresselijk uit Egypte verlosse!... Hadde ze haar voorouders maar late sjtrekke!...

Eigenlijk, gromde en snauwde tante Truddie,......

Gazzerte: viespeuk, — Terepha: onrein.