•471
schien nog in de familie van meneer Hereira... Wie weet, door een ommekeer?... Maar in ieder geval, een aartsvijand van alle Joden. Die goigomer schimpte den heelen dag op het vlooienvolk, het neuzenvolk... Die liet het groote geschut op zijn bloed-geslacht los,... het katholicisme. Zijn jongste en oudste broer waren pas tofelemone gesjmad. Zijn zuster zou zelfs non worden. Had meneer Hereira hiervan terug, van zulke ras-verloocheningen en laagheden? Een Jiddisch meisje in een klooster, tusschen paters en kapelanen! Of waren die niet in een klooster?... Ook de Jiddische dochter van meneer Rozenheim, Caro, zijn verloofde, een fijn meisje, was hij nou bezig te bekeeren...
— 'n Jood...... 'n doodgewone Jood, meneer
Hereira!... Dat spot gewoonweg met 't huwelijk, met alle heilige verbintenissen...
Moro's neusstem scheurde bijna van het wilde geschreeuw. De juwelier huichelde verontwaardiging. Een zwarte grijns om zijn kaalgeschoren, gelitteeken-den mond... Want Moro zélf hoonde nog erger Wet en Profeten dan wie ook, in eigen grofboertende omgeving. Maar nou beefde zijn stem van ontroering en verontwaardiging, over zijn ,,besten" vriend Rozenheim en gezin.
Sallie verbleekte onder zulk een valsch spel. Zijn vogeloogen sperden al wijder en de pink boorde driftiger het jeukoor in. Woede doorgloeide heel zijn wezen.
Moro grinnikte van binnen. Komt er op aan!......
Alles was handel in het kruimelende leven. Rozenheim moest vertrapt, anders geloofde hij, in zijn branie, nog ééns President van Nederland te worden...
Josua rilde van al wat hij had gehoord over de Rozenheims. Het zat hem als een hout in de keel. Hij kon wel zoo in grienen uitbarsten! En met dat volk, met die levensdronkene menschen moest zijn Bekkie
Tofelemone gesjmad: Katholiek geworden,