Het Volk God's, Menschenharten

191

door krotten-afbraak en onteigening, glad verkeken. Tegenwoordig zou hij op den groezeÜgen Tugelaweg, in huizen van de Woningstichting ״Handwerkers Vriendenkring" moeten snorren naar ״ouwe rommel", want in oostelijk Amsterdam herbloeiden weer Uilenburg en Marken, onder walm en lucht van kooltjes-testen en doofpotten...

Al jong was Sallie Blik dagelijksche bezoeker van schilderijen- en nijverheids-musea.

Een uitgeslepen Amsterdamsch kelder-antiquairtje, Geldersdorp uit de Oude Spiegelstraat, had hem het ongelooflijk nuttige ervan ingeprent.

— Sal... wat ik je brom, snor niks uit boeke!... Maak lievers je oogen wagewijd open, op veilingen en kijkdagen. Snuffel je scheg stuk bij ramschers en bij immese uitdragers. Veronachtzaam niks... Spreek veel met ״antiekmakers" en zie ze naar model werken; kan je alles van opsteken. Ze hangen van trucs en listen an mekaar. Bedrog? Wat bedrog? De heele wereld is een-en-al bedrog... zanik niet! Ze binne gewikster als de orregeneelmakers. Ga een schoen mit ze drinken in het Haasie, in de Nieuwe Looierstraat... drie liter!

Sallie zuchtte. Geldersdorp knerpte door:

— Maar geef je oogen overal de kost, in de muzeums, en vul overal je neut!... Kijk naar antieke klokken, naar ouwe Hollandsche staande... en luister goed naar de tik. En geef letting op de twee engele die stane te blazen. En let op de krullen en linten... Dat is haarlie arbekanfes! Kijk naar meubels en prenten en oude gravures en naar mooie pitoncie-glazen... Als je wat wil worden in je vak, mot je al de parvenu's op link nemen. Je mot je doékies niet alleen soppen en oliën, maar je klanten ook!...

Alle soort van oude meesters leerde Sallie kennen, onder schilders, etsers en graveurs. Op oud huisraad

en siermeubelen bleef hij verzot. Van alles had hij —

Scheg: neus. — Arbekanfes: hier, kenteeken.