Het Volk God's, Menschenharten

VIERDE HOOFDSTUK.

I.

De, al twee jaar aanhoudende, alles-brekende crisis in het diamantvak, werkte vernietigend op ieder gebeuren; op werkstemming, op geloof-in-beter, op persoonlijke energie-ontwikkeling. Henri Rozenheim, wiens onverzettelijke trots en hartstochtelijke bevrediging het altijd geweest was, zaak, gewin en gezin bijeen te knellen, maar tegelijk affaire-ontsporingen voor anderen streng te verheimelijken; Henri Rozenheim, die als grootste inkooper-commissionair, bij catastrophale toestanden op Beurs en in industrie, krimploos bleef; geen aasje menschelijke onrust vertoonde of iets van zijn glans, als toestanden-beheerscher inboette; hij, die nooit ontwricht, beklemd of gejaagd zich voelde door hardnekkige malaise, economische stoornissen en versplinterenden tegenspoed, — erkende nu tóch, met ingebukt hoofd, dat het vrijwel gedaan bleek met vak, markt en goederenhandel. Deze kentering, — heldere bewustwording van de ihachelijkste industrie-wégzinking, — niet meer door individueel optimisme, Don Quichottische plannen en groothartig standhouden te redden, was al het vorige jaar in •hem ontstaan, onder de chaotische beurs-moordenarij in New York, eind 1929 en een studie van zichzelf, over Amerikaansche fortuinen en het inkomen der millioenairs uit de Staten New York, Ohio, Pennsylvania, Illinois, alleen verkregen door kruitfabrieken en oorlogsindustrie. Toén al vermocht Henri zijn benarringen, zijn helsch-nawroetend peinzen niet meer te verbergen. Hij kon geen verdiept raadsel meer blijven voor omgeving en huisgezin. Ook