De jeugd van Beethoven

voornaamheid zonder gladde, integendeel juist gevoélige beschaving, maar vooral moeder, die de distels brak om het noodlots-leven van het armelijk-opgegroeide genie. Zij zuiverde de wondranden van zijn smart-bestaan. Ze verteederde zijnstuursch-heid tot weemoed en zijn nukkige woestheid legde ze óm naar offerend zelfbedwang. Ze bracht hem tot uitstorting van opgekropte ellende, tot uitsnikken van zijn pijnigende droefnis. Onder die moeder-warme kindkoestering heropende zich zijn jeugd en herleefde al wat gewurgd en gemoord lag op den diepen zang-bodem van zijn kinderziel. Zij was de wijngaardenierster van zijn tweede jeugd, ze stekte zijn vreugd en zijn verschrompelde jongensliefde. Daar, bij de Von Breuning's, in de zonnige gezelligheid, kwamen het eerst zijn onbeteugelde drang naar debat en zijn humor van zwaar geschut, lachbulderend losschieten.

Neen, Beethoven was geen grom-

111