DE JOODSCHE KOLONISATIE. 139
toe gekomen om Hebreeuwsch als de onderwijstaal te bezigen, terwijl daarnaast ook Arabisch onderwezen werd. Bij mijn bezoek aan die scholen werd ik met een vriendelijk „Shalom” (Vrede) door onderwijzers en leerlingen begroet. Wie er nog aan het bestaan eener Joodsche Nationaliteit mocht twijfelen, moet maar eens zulk een school in het Joodsche Land bezoeken. Hier zijn de kinderen Joden zonder meer, en ze zouden vreemd opkijken, wanneer we hen zouden komen vertellen, dat ze Turken waren van Joodsche Confessie!
De burgemeester van de kolonie Rechoboth vertelde mij, dat het ook wel voorkomt dat Arabische kinderen de Joodsche school bezoeken. Opmerkelijk is daarbij, dat door het onderwijs in de Joodsche geschiedenis de Arabische kinderen bijv. de Maccabeën als hun voorouders beschouwen, evenals bij ons in Nederland de helden uit den tachtigjarigen oorlog door de Joodsche leerlingen als hun voorvaders geëerd worden.
Het Hebreeuwsch wordt door de Joodsche bevolking in de kolonies meer en meer in den dagelijkschen omgang gesproken. Het is een vaak voorkomend verschijnsel dat, doordien de leerlingen het op de school en met elkander spreken, de ouders er ten slotte ook toe komen zich in de Hebreeuwsche taal uit te drukken. Op die manier mogen we verwachten, dat het onwelluidende Jargon (een slecht Joodsch-Duitsch) in een