io6 ERETS ISRAËL
„Osher”, valt daarbuiten. De Osher is de belasting op den grond met een tiende gedeelte van de opbrengst. Feitelijk is dat tiende gedeelte door opslag officieel reeds tot een achtste opgevoerd, maar in werkelijkheid wordt door de beambten vaak nog veel meer geeischt. Het ongeluk is dat de Osher veelal verpacht wordt, en dat de pachters met hun trawanten de bevolking uitzuigen. Het is duidelijk hoe dat in z’n werk gaat wanneer men weet, dat de boer zijn oogst niet mag binnenhalen, vóórdat de waarde daarvan door den Osher-pachter geschat is. Wanneer deze laatste een schavuit is, wat nogal eens het geval schijnt te zijn, dan schat hij den oogst veel te hoog. En de boer moet met die schatting meestal genoegen riemen, omdat hij anders groote schade kan lijden, wanneer hem het binnenhalen van zijn oogst wordt belet.
Trouwens ook wanneer de Osher-belasting niet verpacht wordt is de toestand meestal niet veel beter. Terwijl volgens de Turksche wet aan het hoofd van een belastingplichtig dorp moet worden medegedeeld, hoe hoog de belasting voor het betreffende dorp is geschat, en het ieder dorp vrij moet staan de belasting hetzij in baargeld of, wanneer het daaraan de voorkeur geeft, in naturaliën te voldoen, wordt er in de practijk met de wenschen der bevolking weinig rekening gehouden. De beambten eischen meestal betaling van de exorbitante belastingen in baargeld. En wanneer een