Germania

226

borgen en niemand zag, dat de grijnzen om hon monden nog verbetener werd en hun holle oogen vochtig.

Nu breide Pill de armen uit en met luider stem zeide hij op:

Ez wuohs in Velagó

ein armer Künic her;

Geheizen was er Miseman

sin vater der hiez Gêr,

Sin muoter diu hiez Wote

und was ein Küniginne,

Durch ir hóhe tugende

sö gezam dem arme wol ir minne.

En ook was er in Bedekoog,

een koning van veel zwier, Geheeten was hij Giseman,

zijn vader heete Tsier,

Zijn moeder was een weduwvrouw,

al na heur man zijn dood,

En van een halve wees werd Gies,

een rijke Koning groot.

De koning Miseman hoe droef,

bezat noch geld noch goed,

Zijn schat bestond slechts uit zijn zwaard,

en uit zijn heldenmoed.

Maar 'laas de wereld schat dat niet,

en dies was hij veracht,

Doch daarom boog hij niet het hoofd,

noch uitte ooit een klacht.

De koning Giseman hoe slecht,

bespotte vaak zijn buur,

En toonde al zijn schatten graag,

al in een groote schuur,