Germania

40

van een zoo voornaam en rijk vorst als koning Mise van Veloog, sproke-dichters aan zijn hoogheerljjk hof te hebben, die niet gepaste verzen spraken in zuiver stafrijm en streng in de maat.

Koning Mise veroorloofde geen grollen meer en hij had gezworen elkeen met den dood te straffen, die de waardigheid van zijn staat schond. Elk der drie dichters kreeg een afzonderlek sproke-gebied toegezegd en verbanning zou onmiddellijk volgen, wanneer hy zich buiten zijn gebied waagde. Het gebied van Pill was: „de Waardigheid.” Het gebied van Pimm was: „De Eerlijkheid.” Het gebied van Pinn was: „De Heldenmoed.” Gedurende de terugreis had Koning Mise ernstig en streng bepaald, welke eigenschappen tot de drie gebieden hoorden.

Onder „de Waardigheid,” moesten bedicht worden:

Het Koningschap.

De Godendienst.

Het Staatsgeweld.

De Zedelijkheid.

De Orde.

De Vljt.

Het Vertrouwen.

De Degelijkheid.

De Wijsbegeerte.

De Stand.

Het Bezit.

De WelvoegeLgkheid.

De Kuischheid.

De Eer.

Onder „De Eerlijkheid” moesten bedicht worden:

De Arbeid.

De Plichtsvervulling.

De Onomkoopbaarheid.

De Gunst De Waarheid.

De Oprechtheid.

Het menscheljjk lot.

De Wetgeving.