Germania

28

honigbikkels, thymkoek, knappende molleboontjee, zonnetjes van eiertaart en kleine aaksten en kleine saksen en kleine framman van bont om oorlogje mee te spelen. Ook stonden ■er dan 's morgens zoo opeens een paar nieuw helgele sandaaltjes en een karretje van leem met echte wielen, waarop ’t beeld van Nehalennia, zooals ’t was bjj de groote optocht Dan kwamen ’s morgens de andere kinderen nit het dorp op bezoek en ze zongen samen wysjes tot dank...

Trjjn en Volla zjjn gegaan,

Op een grooten witten zwaan,

Hoog in de Incht al op en neer,

Lieve, lieve, lieve zusters, ’k wil niet méér...

Of

Balder-de-Balder is een goeie man,

Sonnetjes bakt-ie al in zjjn pan,

Kruin van de boter en goud van het licht, Balder-de-Balder, de zon is in ’t zicht 1

Harimona zat stil op een lagen schemel bij ’t bed en zag hoe de zieke, de oogen gesloten, lag te mymeren.'Want glimlachjes glimpten langs zjjn mondhoeken weg en soms prevelde hy en de rechterhand boven ’t dek, bewoog rhyth-misch als sloeg zjj de maat.

Toen hy de oogen opende, zag hij meteen in haar roode oogen en hy zag hoe de liefde en het meewaren daaruit straalden.

„Kind,” zeide hy, voor ’t eerst haar zacht toesprekend, „ik heb aan myn moeder gedacht. Het was een brave, edele vrouw, die ik zéér lief heb gehad.”

Hy wachtte een oogenblik en ging dan voort:

„Zjj is gestorven____verdronken kind en nn ik zelf in

’t wat» ben gestort weet ik, wat zij beeft moeten lijden, vóór zij stierf.”

„Verdronken----de arme!"

„Ja, wèl de arme.... de priesters heetten haar een tooverkol, omdat zjj hon schanddaden berispte.... en ’t