Kalverstraat

17

voor de huishouding voelde, maakte zichzelve al vroeg tot de ondergeschikte van ’t blonde, jonge zusje.

Everdine had een afzonderlijk slaapkamertje, een afzonderlijke studeerkamer, had het gevoel van andere geboorte te zijn, dan de menschen die om haar heen leefden. Zij had ook geen vriendinnen.

Na de schooljaren had ze nog wel met wat kennisjes samen gewandeld. Ook kwam ze er wel op bezoek. Maar zij voelde instinctief de onbeduidendheid van het denken en doen dier meisjes, trok zich terug en leefde te midden van die drukke, conversatie-rijke Kalverstraat-nering familie als een kloosterlinge. Zij leefde alléén voor haar viool. Het instrument was haar als een bekende, als een vertrouwde. De krul was voor haar een vriendengezicht, met oogen, een neus, een mond. Als zij ’s morgens de vioolkist opensloeg, was het haar of de krul de oogen opende en ’s avonds, als zij van haar viool afscheid nam, was het of de krul de oogen dichtdeed.

’s Morgens stond zij om acht uur op. Zij ontbeet snel, lette niet op ’t gekrakeel der kinderen, die, vechtend met Molly, harrewarden om versche broodjes, of méér koek. of méér suiker in de thee. Zij nam het broodje dat haar beviel en geen der kinderen dat er aan dacht het haar te betwisten. Zij duwde Molly weg van het theeblad, die onderworpen terzij wachtte tot Everdine zichzelve naar heur zin had ingeschonken. Zij koos het beste aan de tafel, nam als er ook maar één ei of één koekje was, dit voor zichzelve, zonder er zelf over te denken of een der andere kinderen verlangen er naar had. Dan liep ze naar boven, naar heur studeervertrek en begon met het spelen van losse streken, eiken dag opnieuw, rustig, geduldig, het hoofd schuin naar de viool geneigd om goed te luisteren of de toon zuiver was, de uitstraling breed in ’t midden, het verklinken fijn en kwijnend.

Daarna begon zij aan de studies. Maat voor maat herhaalde ze, tien keer, veertig keer, honderd keer als ’t moest, tot zij tevreden was met zichzelve.

Beneden in den winkel waren de bedienden al gewoon aan dat dagelijksch zigzagen van de viool tonen door ’t huis. Dirk, de knecht, die muzikaal was, floot het geheele zevende concert

Kalverstraat. Dl. IL.