Mombakkes de groote Comediant

X.

Op de Tooneelschool was Hans Wentinck spoedig een van de meest belovende leerlingen. Zijn fond van kennis, zijn ijzersterk geheugen, zijn groote wilskracht en zijn snel bevattingsvermogen maakte van hem een ideaal-leerling. Doch hij vond er geen leeraren, die hem bevredigden. Daar hij een goed gebruik van de bibliotheek van mijnheer en van mevrouw den Tiel maakte, had hij spoedig zich een vrij groote kennis van de klassieke zoowel als de moderne litteratuur in de moderne talen verworven en de leeraressen en de leeraars aan de tooneelschool bleken spoedig minder kennis dan de ijverige leerling te bezitten. Hij had al eens nu en dan een figuranten rolletje op het too-neel van den Stadsschouwburg mogen spelen en zoo kreeg hij, die al in het dagelijksch leven een natuurlijke vrijmoedigheid bezat en in zich meer en meer tot het besef kwam van een recht op heerschen als lid van een voorname oud-Hollandsche familie, een groote zekerheid tegenover het publiek.

Op een avond, dat hij weder had gefigureerd, nu in Marguerithe Gauthier van Alexandre Dumas, zag hij dat een van de jonge lieden, die mevrouw Den Tiel hem ’s avonds bij de opvoering van Faust had aangewezen als behoorende tot de geniën van ,,de