De Geraffineerde

i₇8

,,Wat vind ik je heerlijk, als je jaloers bent. Neen .... ik zei het maar om je te plagen. Neen, dat joodje, dat zoo christelijk wil zijn, moet nu ook maar hulp aan de christen-menschen vragen, aan de dominees en de pastoors .... Dan zal hij wel zien, hoe ver hij inet die soort komt. Hahaha . . . .” Zij lachte vol en warm, met tergende rrrs, die als parel-reeksen langs haar tanden schenen te rollen. De dominees en de pastoors, Ze komen verkapt bij ons binnen om ook een snufje van de mooie, begeerde vrouw op te snuiven. Neen Jopie .... je moet den Hamlet weer spelen en dan ik de Ophelia. Hamlet is net zoo'n rol voor jou, jij met je mooie, slanke gestalte en je veerkrachtig, jong lijf. En ik speel de Ophelia .... krankzinnig te zijn op het tooneel. Krankzinnigheid simuleeren, dat is voor een vrouw het toppunt van geluk .... dan kan je je geheel, volkomen aanstellen, buiten je zelve gaan, een andere zijn dan je bent en toch er boven uit blijven, er geen slachtoffer van worden zooals de hystrischen, die naar de hypnotiseurs gaan of naar de inrichtingen voor zenuwlijders, onbewust van wat ze zelve doen, gedreven door een instinct, in onze soort vrouwen, dat ons altijd het kwade doet zoeken en doen alsof wij een plicht vervullen, een roeping volgen. En het tooneel, het theater, dat is voor ons het surrogaat voor het bordeel, het gekkenhuis en het tuchthuis. Op de planken kunnen wij ongestraft ons kwaad naar hartelust bedrijven .... Ik ben een varken, ik voel mij lichamelijk soms als een varken, misschien heeft vader of moeder in de omhelzing wel aan een varken gedacht en ben ik de vrucht van die gedachte. Ja Jopie, ik wentel graag in het vuil .... en als je