De Geraffineerde

I 6 2

kwam, zijn vrouw in haar stille, zachte, trouwe omgeving zag, zijn drie kinderen ’s avonds in de kamer bij het haardvuur speelden met het speelgoed, dat Vampa voor ze te Parijs had gekocht. Toen hij ’s avonds met zijn vrouw naar bed ging en zij, nu plotseling zich gevend, in passie losbrak, hem overlaadde met kussen, hem roemde als de dappere, groote kunstenaar, die door Indië zijn triomftocht had gemaakt, was Vampa geheel uit zijn gedachten. Maar tegen den morgen ontwaakte hij vroeger dan zijn vrouw en hij zag haar slapend. Hij vergeleek haar met Vampa, die hij óók zoo vaak slapend had gezien en die dan schoon was geweest als een in was geschulpt beeld. En hij dacht aan de liefdesnachten met Vampa, zooveel gloedvoller en romantischer en fantastischer, dan de kalme zinnelijkheid van het brave moedertje-met-de-drie kinderen.

’s Morgens om elf uur was hij al weder in den Haag bij Vampa in het voornaamste hotel. Zij vroeg hem, of hij al met „haar” had gesproken. Hij kleurde, zei dat hij den moed niet had gehad.

„Dan zal ik den moed hebben.”

„Jij wilt gaan?” vroeg hij onthutst.

„Ik zal gaan en jij zult haar in de eerste drie maanden niet weerzien.”

Meer sprak zij niet. Maar zij bestelde een kamer met badkamer en salon voor Hamfoort. En ging daarna met hem uit om naar een geschikt terrein of gebouw voor hun nieuw intiem theater te zoeken.

’s Avonds stelde zij het telegram aan Hamfoorts vrouw op, bracht het met hem zelf naar het telegraafkantoor. Voor den vorm ging ieder ’s avonds naar zijn