De Geraffineerde

161

een rekening van acht duizend francs betaalde. Maar Vampa stond er op, dat zij zelve haar kleeren zou betalen, zoolang zij nog niet getrouwd waren. Zij had zich volkomen van hem verzekerd en hij, de energieke in ’t leven, de echte fabrikantenzoon, gewoon van zaken in ’t groot te doen, was zoodra hij in haar nabijheid was, een zwak, afhankelijk kind, geheel onder haar suggestie en haar wil. Zij dankte dat ook voor een deel aan haar onverschilligheid voor geld en bezit. Zij had hem gedurende de groote tournée in Indië het goud met zakken doen verdienen. Want zij was het centrum geweest van alle stukken en om haar kwamen al de velen, die in Indië zonder vrouw levend of jaren op een handschoentje wachtend of zich behelpend met een kleurlinge, die hun lichamelijk tegenstond en geestelijk te weinig gaf, zich aan haar lichaam, haar bloote hals en schouders vergaap ten en zich er op verliefden, zooals een schooljongen op het plaatje van een ,,beauty” uit een doosje ciga-retten. Maar nooit had zij over honorarium gesproken, nooit geld van hem willen aannemen, zeggende dat haar bezit het zijne was en als hem soms de moed tot een theater-voorstelling op verren afstand ontbrak, vreezend voor de kosten, had zij hem altoos aange-moedigd en durf getoond. Ook nu zij, zoo dicht bij Holland, veel over de scheiding spraken, repte zij nooit een woord over geldelijk voordeel. Zij vond het goed, dat Hamfoort zijn eerste vrouw en zijn kinderen in op financieel gebied verzekerde omstandigheden achter liet. De hoofdzaak was, dat hij, jozef Hamfoort, haar trouwde.

De scheiding viel Hamfoort moeielijk toen hij thuis

II