De Geraffineerde

timmerd. De plaatsen werden bij inteekening genomen. Adrienne teekende het laatst op de lijst met N. N. f ioo.—.

Daar zij de eenige onder de eerste klas passagiers aan boord was, die deze N. N. kon zijn, al de anderen hadden voluit hun namen geschreven, de meesten met veel krullen en wissewassen van nietige eigenaardigheden er om heen, zooals menschen die op een lijst teekenen, dat gewoon zijn om toch vooral hun weldaad goed te doen uitkomen, was Hamfoort er spoedig van op de hoogte, wie zoo royaal en welgemanierd was geweest.

Op een heerlijken herfstachtermiddag, terwijl de zee kalm was als een binnenmeer, had de voorstelling plaats. Hamfoort had fragmenten van „Candida” van Shaw gekozen en hij speelde den schilder ,,op haar,” op Adrienne. Zij voelde van 'teerste oogen-blik dat hij op kwam al, dat hij in contact met haar was, slechts aan haar dacht, slechts voor haar alleen speelde.

Hamfoort en zijn troep had bij de dankbare passagiers groot succès en werd herhaaldelijk na afloop teruggeroepen.

’s Avonds, in de eetzaal, ging Adrienne op hem toe en zeide hem een paar woorden van bewondering. Hij kleurde als een knaap, was verlegen, antwoordde onhandig. Maar Adrienne stelde hem door hare houding op zijn gemak, begon met hem een gesprek over het stuk, toonde dat zij den geheelen Shaw in ’t Engelsch gelezen had, sprak over andere Engelsche moderne tooneelschrijvers, die in Nederland in ’t geheel niet bekend waren.